รากเหง้าไทย คิดอย่างไทย อยู่อย่างไทย          

สูญสลาย ตายล้มจาก มากปีโข

ปัจจุบัน  แลเห็นเพียง ตอตะโก                        

กับวลี ระรื่นหู รักษ์ของไทย


   หนึ่งตำบล คนแห่แหน รักท้องถิ่น                    

หรือเพียงแหล่ง หากิน เลี้ยงชีพได้

ภูมิปัญญา อวดอ้าง สร้างกำไร     

กลั้วกลิ่นอายอารยธรรมสร้างอวดตน


    ภาพลักษณ์ประดิษฐ์ขึ้นสร้างโอกาส           

โฮมเสตย์ เกลื่อนกลาด ทุกแห่งหน

โจงกระเบน สไบเฉียง ห่มตัวตน                       

วาดวังวน วิถีไทย กลับคืนมา


    มนุษย์ไทย ระรี่ตาม กระแสสื่อ

คนตาปรือ เดินงัวเงีย คล้อยตามหา

รัฐกำหนด OTOPดี เร่..เข้ามา

ครอบกะลา ค่านิยม กันอีกใบ


   รากเหง้าตัว กลั้วตาม ตะวันตก

แปรผันผก รสนิยม งงชิบหาย

คงเชิดชู โลกที่หนึ่ง ถึงตัวตาย

ค้ำคอไว้ ต้องเป็นไทย ในบัดดล


   เปลือกเป็นไทย ตัวเป็นไทย กายเป็นไทย

พูดคำไทย ยิ้มอย่างไทย ไทยทุกหน

เป็นมายา ลวงล่อ ไทยทุกคน

หลอกว่าตน ยังดำรง คงเป็นไทย


   พิพิธภัณฑ์ ไทยแท้ แลให้ทั่ว

แหล่งท่องเที่ยว คนปลอมตัว ผิดวิสัย

นุ่งผ้าซิ่น ชดช้อย ละมุนละไม

แต่ภายใน คนยุคนี้ ไม่ผิดกัน

  
    ต้องสร้างภาพ สร้างตัว ให้ขายออก

ต้องบ่งบอก รักษ์ไทย ให้รังสรรค์

ต้องฉีกยิ้ม เอื้อนค่ะขา ทุกวี่วัน

ต้องเฉิดฉาย โล่นแล่นกัน ทุกค่ำคืน

 
   รากเหง้าไทย สลายสิ้น หมิ่นมัวหมอง

หยุดจองหอง ภาพสร้าง ต้องกล้ำฝืน

คนไทยถูก นานาชาติ คุกคามกลืน

เหลือเพียงผืน แผ่นดิน ดินไทยแลนด์


   เพียงมีภาพ ทำตามภาพ เพื่อการขาย

นี่คือความ เป็นไทย ตามป้ายแขวน

ใจคนไทย คิดแบบไทย ถูกดูแคลน

แต่งแบบไทย ไม่ถูกแบน แสนงวยงง


THE END

 

 

ปอลอ ขุดมาจากที่แต่งไว้ในสตอรี่ไทย ตอนแต่งอารมณ์ไหนไม่รู้ แต่ตอนนี้อ่านแล้วค่อนข้างโดน