the 的个人资料:::T h e - A i y :::照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
7月27日 (81) ยังดีที่เป็น(แค่)เบาหวานเป็นเรื่องราวบันทึกสุขภาพหน้าสำคัญที่สุดในรอบ ๒๗ ปีเลย ไม่เคยป่วยขนาดนี้ (ไม่รวมอาการเจ็บ) เรื่องของเรื่องมันเกิด จากการปวดฟัน คืนนั้นปวดฟันกรามมาก ฟันผุมานานแล้ววว มันปวดชนิดว่าน้ำตาหยด แมะ แมะ ร้าวไปถึงท้ายทอย"ปวด" ขี่รถไปหาน้ำผึ้งและสุ เลยว่าเราจะไปโรงพยาบาลสวนดอกกัน ที่ห้องฉุกเฉิน หลังวัดความดันปรากฎว่ามันสูงและทำให้ปวดหัว คุณหมอที่ห้อง ER สั่งให้เป็นตรวจไขมันในเลือด เพราะว่าอ้วน หมอบอกยังเ็ด็กอยู่ความดันสูงต้องหาสาเหตุให้เจอ คืนนั้นหมอ ให้ยาแก้ปวดและยานอนหลับ รอดไปคืนนึง รุ่งขึ้นอยากถอนฟัน แต่หมอฟันก็ไม่ถอนให้ เพราะว่าความดันเลือดยังคงสูงมากอยู่ ความจริงเราคุมความดันด้วยการทานยาที่คลีนิคแถวมหา'ลัยอยู่ หมอสั่งยาอยู่ ๒ ตัวคือ Atenolol และ HCTZ วันละเม็ดตอนเช้า แต่ก็เอาว่ะ .. ลองไปตรวจไขมันดู อีกวันเลยลองไปร.พ.ลานนา ผลตรวจคือ Triglyceride สูงเกิน แถมไขมันดียังน้อย .. รู้แบบนี้ เลยเอาผลตรวจเลือดตรงไปที่คลีนิคเดิมที่รักษาโรคความดันอยู่ หมอที่คลีนิคสั่งให้เราควบคุมอาหาร และลดน้ำหนักและสั่งยาให้ คราวนี้เป็นยา CRESTOR Rosuvasain ไว้ลดไขมันในเลือด :D ถึงขั้นนี้เลยตัดสินในคุมน้ำหนักจริงจัง คุมอาหาร ออกกำลังกาย กินยาตามหมอสั่ง เหมือนจะเป็นเด็กดี น้ำหนักค่อยลดตามลำดับ จนยาหมดแผงแรก (14 วัน) น้ำหนักเริ่มลงมาก ตอนก็แรกดีใจ สักพักมันลงวันเกือบกิโล และเราก็ไม่มีแรง เพลียมาก นอนเยอะ มีวันนึ่งหลับเต็ม ๑๖ ชั่วโมง ตื่นมากินข้าวและหลับต่อจนเพื่อนงง เลยกลับไปที่คลีนิคเล่าให้หมอฟังว่า หน้ามืดบ่อย ใจสั่น ไม่มีแรง หมอบอกไม่ใช่ผลกรทบของยา แต่ก็สั่งยาบรรเทาอาการอาเจียน โชคดีที่แม่ของตอง (รุ่นน้องคณะ) เป็นพยาบาลอยู่ จึงช่วยแนะนำ แม่ของตองให้เราลองตรวจน้ำตาลดู เพราะยาที่กินมันมีผลกระทบ จริงดังที่ท่านว่า น้ำตาลในเลือดของเราสูงกว่า ๔๐๐ ถือว่าสูงมาก หมอที่คลีนิคเดิมสั่ง MIFORMIN ให้เราทาน แต่คราวนี้เราไม่ทาน ตัดสินใจให้น้ำผึ้งพาไปที่โรงพยาบาลในวันรุ่งขึ้น เพื่อความรวดเร็ว เราเลือกรักษาที่สถานบริการสุขภาพพิเศษ ม.ช.บริการดีมากมาย หลังตรวจน้ำตาลในเลือด ซึ่งยังคง ๔๐๐ กว่าอยู่ หมอให้เราเลือก ระหว่างนอนที่ร.พ. กับ เอายาไปฉีดที่บ้าน ด้วยความกลัวผีเป็นทุน จึงเลี่ยงไม่นอน ร.พ. และจะมาหาหมอบ่อยๆ วันนั้นเลยมีของเล่น เป็นปากกาฉีดอีซูลิน และเครื่องเจาะน้ำตาลมาเล่นแต่ไม่ดีขึ้นเลย คืนนึงน้ำตาลสูงกว่า ๕๐๐ แม่ตองสั่งให้นอน ร.พ. มันอันตรายมาก เรายังอยากไปหาหมอตอนเช้าๆ เลยเลื่อนไปก่อน ปรากฎพี่เป็ดกะ ส้มแป้นลากไปหาหมอจนได้ในคืนนั้น ซึ่งระดับน้ำตาลมากขนาดนี้ นอน ร.พ.แน่นอน แต่กว่าจะได้นอนสวนดอก ช้ามากมาย ต้องรอ เราหาหมอมาก่อน และถูกส่งมาที่ห้องฉุกเฉินต่อ รอหน้าห้องฉุกเฉิน เป็น ๒ - ๓ ชั่วโมง และไปเจาะเลือดต่อในห้อง และรออีกแสนนาน ในที่สุดเราก้ได้เคลื่อนที่ไปที่ห้องอายุรกรรมรวม สภาพแบบ โอ๊ย!! น้ำตาไหลทันที บอกไม่ถูก มีแต่คนแก่ป่วย หดหู่ หม่นหมอง เศร้า เราขอหมอออกทันที บอกตอนเช้าจะมาใหม่ แน่นอนว่าหมอไม่ยอม ความเครียดสูงขึ้นเรื่อยๆ คืออธิบายหน่อยว่าไม่ได้หัวสูงอะไรหรอก สภาพปกติก็รับได้ แต่ตอนที่ร่างกายมันแย่แบบนี้ จิตใจไม่ควรแย่ นอนกระสับกระส่ายบนเตียงผ้าใบเสริมฟังเสียง ย่า ยาย โอดครวญ ตื่นเช้ารีบติดต่อน้ำผึ้งให้พาออกจากสภาพนี้ที สายๆโดนลากไปอีก ไป x-ray ปอด และโดนทิ้งอยู่ตรงนั้น ดีที่น้ำผึ้งกะพี่นกน้อยอยู่ด้วย ปรากฎว่าคนเข็นรถลืม เศร้า !! หลังเที่ยงนัทเอาบัตรนักศึกษามาให้ มีความหวังจะไปอยู่ห้องพิเศษโดยใช้สิทธินักศึกษา...สรุปว่ามันเต็ม ความจะนึกออกว่านอนศรีพัฒน์ของสถานบริการสุขภาพพิเศษ ม.ช. น้ำผึ้งจึงโทรไปจองให้ ตอนนี้มีความหวังมากขึ้น กินกล้วยเจ้แชมได้ หุหุ ในที่สุดฉันก็ได้ย้าย แม้จะนอนบนเตียงไป แต่รับรู้บรรยายกาศ มันดีขึ้นเรื่อยๆ เราเลือกอยู่ห้อง ๗ คน (กลัวผี) สุขภาพจิตดีขึ้นจริงๆ เพื่อน พี่ น้องทยอยมาเยี่ยม ขอบคุณทุกๆ คนมาก คนป่วยชื่นใจจริง เช้าอีกวันคุณหมอสั่งเพิ่มอีซูลิน จากเดิมเช้า 20 U เย็น 10 U เป็นว่า เช้า 28 U เย็น 16 U บวกกับอาหารโรงพยาบาลที่ควบคุมมา และยัง มีน้ำเกลือตลอดเวลา เราดีขึ้นมาก อยู่ ร.พ. ไม่ค่อยง่วง ชีวิตปกติขึ้น น้ำตาลลดมาเหลือร้อยกว่าๆ เกือบสองร้อย แต่ยังต้องใส่น้ำเกลือต่อ เพราะโปรแตสเซียมยังต่ำอยู่ พี่พยาบาลคนดีบอกว่า มันทำให้เพลีย น้ำเกลือขวดที่ ๔ วันนี้หมอโรคไตมาดูอาการ เราเล่าเรื่องยาที่คลีนิค เมื่อหมอดูยาจึงบอกว่า ไม่แปลกใจที่โปรแตสเซียมเราต่ำเพราัะว่ายา มันเข้าไปขับปัสสาวะและมีผลโดยตรง ต้องรอ ๗ วันให้สารในยาหาย เราได้โปรแตสเซียมไปดื่ม สิริรวมน้ำเกลือ ๓ ขวดครึ่ง หมอให้กลับได้ และนัดมาอีกเบาหวานรอบนึง โปรแตสเซียมอีกรอบนึง กลับบ้านแล้น ตอนนี้อาการโดยรวมดีขึ้น เราคุมน้ำตาลได้ไม่เกิน ๒๐๐ ปวดหัวบ้าง หน้ามืดบ้าง แต่ก็โอเค ส่วนโปรแตสเซียมขึ้นมาระดับปกติ ดีใจมากๆ ตอนนี้กลายเป็นคนรักสุขภาพตัวยง ไม่กินเหล้าเบียร์ ของมัน - ทอด และไม่กินของหวาน คิดๆดูก็เจ็บใจคลีนิคนรกนั่นนะ จ่ายยาลดไขมัน เป็นเบาหวาน จ่ายยาความดันจนโปรแตสเซียมต่ำ อยากด่า อยากวีน แต่ก็มีเรื่องน่าขำนะ...หลังหยุดยาคลีนิคนั่น ทุกวันนี้ความดันเราปกติ ๘๐ - ๑๒๐ เลิกไปอีกแล้วคลีนิค เซ็งรักษาโรคหนึ่งแถมมาอีกเพียบ เขียนไว้เป็นอุทาหรณ์ เป็นอะไรที่มันต้องตรวจละเอียดๆ ร.พ. ดีกว่า เสียน้อยเสียยาก เสียมากเสียง่าย เดือนนี้หมดเกินหมื่น เฮ้อ ... !!!!!!! เอาเหอะ ยังดีที่เป็น(แค่)เบาหวาน มันทำให้เราดูแลชีวิตดีขึ้นมากเลย Special thanks : คุณแม่หนูเล็กผู้อุปการะค่ารักษา ญาติพี่น้องทุกคน แม่ของตองและตองที่เป็นห่วงทุกระยะอาการ พี่นัทเป็นธุระให้มากมาย ส้มแป้นพามาหาหมอ น้ำผึ้งผู้นอนเฝ้าและทดรองจ่าย พี่นกน้อยที่มาหา ทุกวัน เจ้แชม พี่มิค เน และนุ่น สำหรับอาหารการกิน โอ๊ต กิ๊ฟท์ เดียว ฮอลล์ แม็กกี้ ริน แจ๊คกี้ และกำลังใจจากชาวสโมฯ ขอบคุณมากๆครับ นอกจากนี้ขอบคุณจิ๋ว อ้อม จุ๊บ ศร นัท สวย จ๊อย ตั้ม ต้นเชิด จอย มาทำให้คนป่วยยิ้มออก ปอรินและสามี (คางบวมยังมาหากัน) อ.วี + พี่อ้อย ผลไม่มันหวานหนูไม่ได้กินเลยคะ , ทองหยอดดอกไม้สวยจัง สบู่ให้ได้อาบน้ำจากเจ้าอาร์ + พิงค์ และตองกะหนุ่มที่พากลับคณะ ของคุณทุกกำลังใจคราบผม ทั้งที่แมสคอม ที่มีเดีย ที่สโม thanks สุดท้ายอยากบอกว่า ฟันเจ้ากรรมในตอนแรก ยังไม่ได้ถอนเลยอ่า 评论 (2)
引用通告此日志的引用通告 URL 是： http://theaiy.spaces.live.com/blog/cns!52FD74D1B6A45835!5193.trak 引用此项的网络日志
|
|
|
+%e0%b8%a2%e0%b8%b1%e0%b8%87%e0%b8%94%e0%b8%b5%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b9%80%e0%b8%9b%e0%b9%87%e0%b8%99(%e0%b9%81%e0%b8%84%e0%b9%88)%e0%b9%80%e0%b8%9a%e0%b8%b2%e0%b8%ab%e0%b8%a7%e0%b8%b2%e0%b8%99+%e2%80%94+Windows+Live&referrer=){kind=small}
